Selected Articles

Unutulmuş nesillerimizin bir zamanlar gür seslerinin yankılandığı meydandan geçip giderken, küllenmiş sevdaların cesetlerine de bir selam uçuruyorum… Tok sesler… İnançlı sesler… “Bağımsız bağlantısız, üslerden arınmış Kıbrıs”… Hey Kıbrıs! Benim sevgili yarim… Söyle nerdeyim? Sesini kaybeden bu şehir senin şehrin mi? Flamaları ve kızıl bayrakları ile geçip gitti alaylar… Devrim bıyıkları ve geniş paçalı pantolonları ile yollara yol, ırmaklara ırmak uladılar… Tükürürüm bu meyda

Yurdum için “Yazın sıcağından, kışın çamurundan, Türkün ağalığından ve Rumun çalımındangeçilmez” diyen sömürgeci İngiliz komiserine söyleyecek lafım yok, ama sana var… Hisarlarında gabbar çiçekleri büyüyen, kırmızı ve menekşe cemilelerin duvarlarımızla sarmaş dolaş olduğu, bir zamanlar akan pınarların ve sokak çeşmelerinin artık akamadığı, narenciyenin kuruduğu, kumarhanelerin yeşerdiği, bir yarısından diğer yarısına pasaportla geçilen, evleri nostaljik yasemin ve ful tüten,

İşler içinden çıkılamayacak bir hal aldığında, sevdiğim bir kitabın yirmi birinci sayfasını açar ve ilk yedi satırını okurdum. Gerçeğin orada olduğuna inandığım sürece, aradığımı bulurdum kuşkusuz:‘’Bir vakitler kalbimi aşkıyla ısıtmış olan güneş, ispat ve reddederek, bana güzel gerçeğin tatlı yüzünü göstermişti. Ben, yanlışımı düzelttiğimi ve buna kanaat getirdiğimi itiraf etmek düşüncesiyle konuşmak için başımı gerektiği şekilde kaldırdım. Fakat birden gözüme bir şey göründ